ناحیه کاربری
ارسال عکس
  • جزیره قبر ناخدا

جزیره قبر ناخدا

  • طبیعی
  • سواحل و بنادر ایران
  • گردشگری ماجراجویی
  • طبیعت گردی ایران
ذخیره
اشتراک‌گذاری
ساعات بازدید :
مدت زمان پیشنهادی برای بازدید :
تلفن :
در میان خور موسی چندین خشکی کوچک و بزرگ وجود دارد که با جزر آب تعداد آنها بیشتر و با مد و بالا آمدن آب، کمتر می‌شوند. در این میان چند خشکی دائمی نیز وجود دارد که می‌توان آنها را به عنوان جزایری از خلیج‌فارس ذکر کرد. یکی از این جزایر که به نام قبر ناخدا معروف است، کمی بیش از یک ساعت از بندر ماهشهر فاصله دارد؛ برای رسیدن به قبر ناخدا، راهی جز قایق تندرو در هوای مساعد وجود ندارد.

نظرات بازدیدکنندگان

جزیرۀ قبر ناخدا 

 

در جنوب بندر ماهشهر، خور بسیار بزرگی وجود دارد که البته به دلیل وسعت زیاد، چندان شباهتی به خور ندارد و می‌توان از آن به عنوان بخشی از خلیج‌فارس یاد کرد. خور دراصطلاح به فرورفتگی در ساحل گفته می‌شود که آب وارد آن می‌شود و محدوده‌ای خلیج‌مانند را ایجاد می‌کند. خورها در سواحل جنوبی ایران در محدودة خلیج‌فارس و به‌ویژه دریای عمان به تعداد زیاد وجود دارند. خور میدانی، خور خلاصی، و خور گابریک برخی از این خورهای معروف در سواحل دریای عمان هستند که از جمله جاذبه‌های مهم این مناطق به شمار می‌روند. 
یکی از بزرگ‌ترین خورهای خلیج‌فارس که در جنوب بندر ماهشهر قرار دارد، به خور موسی مشهور است. ازطریق بندر ماهشهر به این خور وارد می‌شوند و پس از حدود دو ساعت قایق‌سواری به انتهای خور می‌رسند؛ از اینجا به بعد خلیج‌فارس آغاز می‌شود.
در میان خور موسی چندین خشکی کوچک و بزرگ وجود دارد که با جزر آب تعداد آنها بیشتر و با مد و بالا آمدن آب، کمتر می‌شوند. در این میان چند خشکی دائمی نیز وجود دارد که می‌توان آنها را به عنوان جزایری از خلیج‌فارس ذکر کرد. یکی از این جزایر که به نام قبر ناخدا معروف است، کمی بیش از یک ساعت از بندر ماهشهر فاصله دارد؛ برای رسیدن به قبر ناخدا، راهی جز قایق تندرو در هوای مساعد وجود ندارد. قبر ناخدا جزیرة کوچکی است که با مد دریا به حداقل اندازة خود می‌رسد؛ در این زمان، پیاده طی‌کردن دور جزیره به کمتر از نیم‌ساعت زمان نیاز دارد. این جزیره، غیرمسکونی است و جز پرندگان و جانوران کوچک، ساکن دیگری ندارد. تنها پوشش‌گیاهی آن نیز بوته‌های کوچکی هستند که اوایل بهار تبدیل به محلی برای جوجه‌آوری پرندگان مهاجر می‌شوند.
وسط جزیره، چهاردیواری کوچکی وجود دارد که درونِ آن چیزی شبیه به سنگ قبر گذاشته‌اند. گفته می‌شود ناخدایی شاید اهل بوشهر با لنج از این منطقه عبور می‌کرده که لنج به گل می‌نشیند. مدت‌ها طول می‌کشد تا ناخدا راهی برای نجات خود و لنج پیدا کند؛ در همین هنگام، ناخدا یا به روایتی دیگر دختر ناخدا می‌میرد و در همین مکان دفن می‌شود. از آن پس، این جزیره را به نام قبر ناخدا می‌شناسند. با این حال، سند معتبری برای این ماجرا در دست نیست و در حال حاضر فقط همین چهاردیواری و سنگ قبر، تنها آثار انسانی داخل جزیره هستند. محیط جزیره همچنان زیبایی خود را حفظ کرده و ساحل آن نیز نسبتاً تمیز مانده است.
این جزیره زیرنظر سازمان حفاظت محیط‌زیست قرار دارد و ورود به آن نیازمند هماهنگی با این سازمان است. پس از هماهنگی می‌توان با کمک قایق‌ران‌های محلی، از جزیره بازدید کرد.